Ճանաչենք Սյունիքի մարզի հսկաներին-Օգսեն (Հոկսեն) Միրզոյան
Օգսեն (Հոկսեն) Առաքելի Միրզոյանը ծնվել է 1961 թվականի հունիսի 11-ին Սիսիանի շրջանի Անգեղակոթ գյուղում (Հայկական ԽՍՀ)։
Նա խորհրդային հայ ծանրամարտիկ է, մարզիչ, ինչպես նաև Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի փոխնախագահ։
Ազգությամբ հայ է, դավանանքով՝ քրիստոնյա, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի։ 1965 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Էջմիածնի շրջանի Բաղրամյան գյուղ։
Սպորտային կարիերան սկսել է 1977 թվականին՝ մարզվելով ծանրամարտի մարզիչ Աշոտ Վիլասյանի ղեկավարությամբ։ Արդեն 1978 թվականին լրացրել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի նորման։ 1981 թվականին հաղթել է երիտասարդների աշխարհի առաջնությունում, ինչից հետո հրավիրվել է ԽՍՀՄ ծանրամարտի հավաքական։ 1982 թվականին նվաճել է ԽՍՀՄ չեմպիոնի տիտղոսը, որը հետագայում կրկնել է նաև 1983, 1988 և 1991 թվականներին։
1983 թվականին Հոկսեն Միրզոյանը հաղթել է մեծահասակների աշխարհի առաջնությունում՝ սահմանելով աշխարհի նոր ռեկորդներ ինչպես հրում վարժությունում, այնպես էլ երկամարտի ընդհանուր հաշվարկում։
Նա համարվում էր 1984 թվականի Լոս Անջելեսի Օլիմպիական խաղերի գլխավոր фаворитներից մեկը, սակայն չկարողացավ մասնակցել մրցումներին, քանի որ ԽՄԿԿ ԿԿ քաղբյուրոյի որոշմամբ խորհրդային մարզիկները բոյկոտեցին խաղերը։ Դրա փոխարեն նա մասնակցեց «Բարեկամություն-84» միջազգային մրցաշարին, որտեղ պոկում վարժությունում երկու անգամ բարելավեց համաշխարհային ռեկորդը։
1988 թվականի Սեուլի Օլիմպիական խաղերում Հոկսեն Միրզոյանը սկզբում գրավել էր երկրորդ տեղը, սակայն առաջին տեղը զբաղեցրած բուլղարացի ծանրորդ Միտկո Գրաբլևի մոտ արգելված խթանիչներ (դոպինգ) հայտնաբերվելուց հետո ոսկե մեդալը պաշտոնապես հանձնվեց Միրզոյանին։
1991 թվականին նա ավարտեց իր ակտիվ մարզական ելույթները և անցավ մարզչական ու վարչական գործունեության։ 1998-2004 թվականներին եղել է Հայաստանի ծանրամարտի ֆեդերացիայի նախագահը և ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչը։ 2004 թվականին ընտրվել է Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի փոխնախագահ։
Միաժամանակ ղեկավարում է Երևանի ծանրամարտի մարզադպրոցը որպես տնօրեն։ Որպես մարզիչ՝ պարապում է իր որդուն՝ Առաքել Միրզոյանին, և եղբորորդուն՝ Արայիկ Միրզոյանին։
Հոկսեն Միրզոյանն արժանացել է մի շարք բարձր պարգևների և կոչումների․ 1984 թվականին ստացել է ԽՍՀՄ սպորտի վասատակավոր վարպետի կոչում, 1998 թվականին՝ Հայաստանի վաստակավոր մարզչի կոչում, 2013 թվականին պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։